Ωραία παιδιά, με τα μεγάλα μάτια σαν εκκλησίες χωρίς στασίδια.
Ωραία παιδιά, δικά μας, με τη μεγάλη θλίψη των αντρείων,
Αψήφιστοι, όρθιοι στα προπύλαια, στον πέτρινο αέρα,
Έτοιμο χέρι, έτοιμο μάτι, – πως μεγαλώνει το μπόι, το βήμα και η παλάμη του ανθρώπου;
[«16 και 17 Νοεμβρίου 1973»- Γιάννης Ρίτσος]
Σήμερα κλείνουν 51 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, τη στιγμή του απόλυτου συμβολισμού αλλά και του ουσιαστικού αγώνα που θα μείνει στην αιωνιότητα.
Η απειλή εναντίον της Ελευθερίας, της Αξιοπρέπειας, της Ισότητας, της Δικαιοσύνης, της Αλήθειας ένωσε τις νέες και τους νέους, πήραν το βιβλίο της ιστορίας στα χέρια τους και στις 17 Νοέμβρη του 1973 γύρισαν τη σελίδα!
Από το σκοτάδι στο φως.
Από τη σιωπή στην πιο δυνατή φωνή που δεν μπόρεσε να τη νικήσει ο φόβος.
Η απειλή εναντίον της Ελευθερίας, της Αξιοπρέπειας, της Ισότητας, της Δικαιοσύνης, της Αλήθειας ένωσε τις νέες και τους νέους, πήραν το βιβλίο της ιστορίας στα χέρια τους και στις 17 Νοέμβρη του 1973 γύρισαν τη σελίδα!
Από το σκοτάδι στο φως.
Από τη σιωπή στην πιο δυνατή φωνή που δεν μπόρεσε να τη νικήσει ο φόβος.
Γιάννης Τσεπκεντζής
Δήμαρχος Έδεσσας
Δήμαρχος Έδεσσας

1 Σχόλια
Γιάννη ξύπνα !αν δεν κάνεις κάτι για την πόλη στις επόμενες εκλογές και ο μπιλι να κατέβει θα χάσεις
ΑπάντησηΔιαγραφή